ชาวประมงพื้นบ้าน 17 ชุมชนร่วมอนุรักษ์พันธ์ุปลาจุดสะดือกว๊านพะเยา

ชาวประมงพื้นบ้าน17 ชุมชนรอบกว๊านพะเยา ร่วมกันอนุรักษ์พันธุ์ปลา ในการทำบ้านให้ปลา อยู่อาศัย บริเวณจุดกลางสะดือ กว๊านพะเยา โดยนำเอากิ่งไม้บรรทุกเรือพายนำมาปล่อยทิ้งไว้ ตรงสะดือ หรือจุดศูนย์กลางของกว๊านพะเยา ที่มีความลึกและปลาอยู่อาศัย เป็นจำนวนมากเพื่อเป็นการอนุรักษ์พันธ์ปลา

เครือข่ายประมงพื้นบ้านรอบกว๊านพะเยา เครือข่ายประชาชนมหาวิทยาลัย พะเยาต่างร่วมกันนำกิ่งไม้และเศษไม้แห้ง ลงเรือพายประมงพื้นบ้าน นำเข้าทิ้งบริเวณกลางสะดือกว๊านพะเยาหรือศูนย์กลางของกว๊านพะเยา เพื่อใช้เป็นอาหารและเป็นที่อยู่ของปลาหลังทางเครือข่ายได้เล็งเห็นความสำคัญที่จะร่วมกันอนุรักษ์พันธ์ปลา ที่อาศัยอยู่บริเวณกว๊านพะเยา ให้คงอยู่เนื่องจากบริเวณดังกล่าวเป็นจุดที่มีความลึกและเป็นที่อาศัยอยู่ของปลาเป็นจำนวนมากนายสมศักดิ์ เทพตุ่น ประธานชมรมประมงพื้นบ้าน กล่าวว่า ได้รวมกลุ่มกับชาวประมงพื้นบ้าน 17 ตำบลรอบกว๊านพะเยาเพื่อนำกิ่งไม้และเศษไม้แห้งเพื่อเป็นอาหารและเป็นที่อยู่ของปลาตรงจุดตรงสะดือกลางกว๊านพะเยาซึ่งเป็นจุดรวมใจของพี่น้องชาวประมงทั้ง 17 ตำบลรอบกว๊านพะเยา

กว๊านพะเยามีประวัติที่ยาวนานในอดีตและสะดือกว๊านพะยาถือว่าเป็นจุดที่ลึกที่สุดถ้าเดินทางไปจะมีความรู้สึกเหมือนมิติหนึ่งและลึกลับที่สุดมันจะเป็นสิ่งที่ศักดิ์สิทธิ์สถิตอยู่ที่นั่น เป็นจุดลึกเหมือนเป็นแอ่งกระทะลึกเป็นที่อยู่ของปลาตัวใหญ่ๆดังนั้นตรงที่สะดือกว๊านพะเยาเป็นประวัติศาสตร์ที่ไม่มีใครกล้าหาปลาตรงที่นั้น จึงใช้จุดนี้เป็นจุดทำบ้านปลาและจุดรวมของเขตอนุรักษ์พันธุ์ปลาทั้ง 17 ตำบลรอบกว๊านซึ่งถือว่าเป็นครั้งแรก ซึ่ง คนพะเยายังไม่รู้จักคำว่า สะดือกว๊านและวันนี้ทางกลุ่มอนุรักษ์ได้นำธงมาทำสัญลักษณ์ของแต่ละชุมชนเป็น เป็นธงสีเขียวและมีธงใหญ่เป็นจุดบอกว่าตรงนั้นเป็นจุดอนุรักษ์พันธุ์ปลาเพื่อและจุดบอกสะดือกว๊านพะเยาจะให้ทุกคน ให้รู้ว่าเป็นบ้านปลาเพื่อให้ทุกคนร่วมกันอนุรักษ์และดูแลเพื่อให้พ่อพันธุ์แม่พันธุ์ปลาเข้าไปอยู่และแพร่พันธุ์ ไว้ให้ลูกให้หลานได้กิน

สำหรับ กว๊านพะเยามีเนื้อที่ 12,831 ไร่ เป็นแหล่งน้ำจืด แหล่งเพาะพันธุ์ปลาน้ำจืด กว่า 48 สายพันธุ์ ) กว๊านพะเยามีสะดือ และมีประวัติศาสตร์ที่ยาวนาน ก่อนที่กรมประมงทำการสร้างประตูระบายน้ำ กั้นลำน้ำแม่อิง จนเป็นกว๊านพะเยา เมื่อปี พ.ศ.2482 จนเป็นกว๊านพะเยา จนถึงปัจจุบัน และในอดีตบริเวณสะดือ ของกว๊านพะเยานั้นเป็นที่พักผ่อนและพักอาศัยของผู้ที่สัญจรผ่านไปมาริมลำน้ำแม่อิงหลังจากเป็นกว๊านพะเยา ชาวประมงพื้นบ้านต่างพากันออกหาปลามากินและขายและเพื่อเป็นการร่วมกันอนุรักษ์สร้างบ้านให้ปลา บริเวณสะดือกว๊านพะเยากลุ่มประมงพื้นบ้าน 17 ตำบล จึงได้ร่วมแรงร่วมใจกันทำบ้านให้ปลา โดยมีเครือข่ายประชาชนมหาวิทยาลัย พะเยาร่วมกันผลักดันและปลูกจิตรสำนึกให้คนพะเยาได้ร่วมกันอนุรักษ์พันธุ์ปลาในแหล่งน้ำกว๊านพะเยาแห่งนี้ให้เกิดความอุดมสมบูรณ์ตลอดไป.

พรรณณีย์ มูลเทศ/ข่าว.พะเยา